| John Carr, eNACSO & CHIS, Wielka Brytania |
|
NOTKA BIOGRAFICZNA Jest konsultantem ds. Internetu oraz Sekretarzem Koalicji Organizacji na Rzecz Bezpieczeństwa Dzieci w Internecie (the Children’s Charities’ Coalition on Internet Safety), która skupia główne brytyjskie organizacje zajmujące się ochroną dzieci.  Poprzednio był Dyrektorem Departamentu ds. Dzieci i Technologii w NCH (organizacji zajmującej się ochroną dzieci). W swej pracy John Carr zajmuje się przełamywanie "cyfrowych barier", podejmuje starania, aby wszystkie dzieci i młodzi ludzie mogli korzystać ze wspaniałych możliwości oferowanych przez nowoczesne technologie. Szczególną uwagę poświęca dzieciom o specjalnych potrzebach.John Carr był członkiem-założycielem Internetowego Zespołu Roboczego ds. Ochrony Dzieci przy Ministrze Spraw Wewnętrznych Wielkiej Brytanii. W ramach tego zespołu przewodził grupie, która opracowała specjalne oznakowanie (znak latawca) dla oprogramowania zapewniającego bezpieczeństwo w Internecie. John Carr był także członkiem Zespołu Roboczego ds. Powszechnego Dostępu do Internetu w Domach przy Ministrze Edukacji. W ramach prac tego zespołu John kierował grupą zajmującą się bezpieczeństwem oferty internetowej. Był także doradcą i ekspertem oceniającym dla Unii Europejskiej. Wcześniej John Carr był felietonistą piszącym o sprawach związanych z Internetem w czasopiśmie "Prospect"; pisał także artykuły na temat Internetu dla takich dzienników, jak "The Observer", "The Guardian", "The Daily Telegraph" oraz wielu innych gazet i czasopism, zarówno w Wielkiej Brytanii jak i za granicą. W maju 2006 John Carr znalazł się na liście 50 "Współczesnych Bohaterów" czasopisma "New Statesman". Redakcja przyznała mu to wyróżnienie w uznaniu jego prac zmierzających do uczynienia Internetu bezpieczniejszym dla dzieci. W roku 2003 czasopismo "New Media Age" uznało go za jednego z 50 najbardziej wpływowych ludzi w brytyjskim sektorze mediów. John był także jednym z założycieli DEMOS – jednej z najważniejszych niezależnych brytyjskich grup eksperckich. Jest dyrektorem Horsesmouth Ltd. – organizacji dobroczynnej, która prowadzi system online wspomagający rozwój kariery zawodowej. W organizacji Breakthrough Breast Cancer zajmującej się walką z rakiem piersi, jest, na zasadzie pro bono, doradcą ds. technologicznych. Był także członkiem komitetu doradczego Microsoft na Europę, Bliski Wschód i Afrykę. John Carr jest konsultantem w licznych kwestiach komercyjnych dotyczących nowych technologii.
29 września, wtorek, 9.15 – 10.00 Sesja plenarna: Działania lobbingowe na rzecz poprawy bezpieczeństwa młodych Internautów W wielu krajach Internet i związane z nim technologie nadal są spostrzegane jako „nowe”. W tych społeczeństwach wskaźniki użytkowania i penetracji dopiero zaczynają obejmować znaczną część populacji, a co za tym idzie – wywierać istotny wpływ na szersze życie publiczne. Branża internetowa jest najważniejszą siłą napędową rozwoju technologii w Europie. Oczywiście pod wieloma względami tak właśnie powinno być, ale potrzebny jest również mocny, równoważący głos, który by przemawiał w imieniu szerzej pojętego interesu publicznego. Społeczność odpowiedzialna za tworzenie polityki nadal ma sporo do nadrobienia. Wydaje się szczególnie ważne, aby osoby odpowiedzialne za opiekę nad dziećmi i ochronę dzieci przed krzywdzeniem angażowały się w owe kluczowe procesy, które kształtują i – w ostatecznym rozrachunku – determinują politykę publiczną. Najważniejsze zadanie polega na wywieraniu wpływu na kierunki rozwoju polityki publicznej oraz polityki przemysłu internetowego. Światli i postępowi przedstawiciele przemysłu internetowego w pełni to rozumieją i są chętni do współpracy. Zdają sobie sprawę, jakie korzyści może przynieść im samym i firmom, w których pracują, możliwość czerpania wiedzy od profesjonalistów pracujących z dziećmi i młodzieżą. Nie ma dwóch jednakowych krajów. Każde państwo ma własne metody działania, instytucje, partie polityczne, ważne postaci, media. Każdy kraj musi znaleźć własną drogę. W Wielkiej Brytanii, w której zbliżają się kolejne wybory do Izby Gmin, Koalicja Organizacji Pomocowych dla Dzieci na Rzecz Bezpiecznego Internetu (Children's Charities' Coalition on Internet Safety – CHIS) przygotowała „Manifest cyfrowy”. To już trzeci opracowany przez nas dokument. Pierwszy ukazał się przed wyborami w roku 2001, a drugi – przed wyborami 2005. Dokumenty te stały się kamieniami milowymi i ważnymi punktami odniesienia, na których podstawie możemy ocenić skuteczność naszych kampanii i działań lobbingowych.
30 września, środa, 12.00 – 12.30 Sesja plenarna: Internet przedmiotów – wyzwania w zakresie ochrony dzieci online Społeczeństwo musi się zmierzyć z trudnymi wyzwaniami związanymi z rozwojem nowych technologii, służących do gromadzenia, przechowywania i przekazywania dużej liczby informacji dotyczących fizycznego położenia osób lub przedmiotów, które są z nimi ściśle związane. Początkowo siłą napędową szybkiego rozwoju systemu identyfikacji radiowej RFID ("Radio Frequency Identification") było zapotrzebowanie przemysłu na udoskonalone systemy monitorowania i kontrolowania poziomu zapasów, na przykład w sklepach i magazynach. Dzisiaj istnieje kilka „bezkontaktowych” systemów, które mogą przechowywać i przesyłać osobiste informacje o dysponentach kart RFID. W Wielkiej Brytanii kilka firm wprowadziło na rynek usługi lokalizowania dzieci na podstawie informacji dostarczanych przez sieci komórkowe. W ogólnym ujęciu idea promowana przez te firmy polegała na określaniu miejsca pobytu dziecka na podstawie danych o aktualnej lokalizacji jego telefonu komórkowego. Dane generowane przez pierwsze tego rodzaju systemy były niezbyt precyzyjne – dostarczane przez nie informacje obejmowały rozległy obszar i często były całkowicie bezużyteczne Jednakże wraz z wprowadzeniem modułów GPS (satelitarnych) do telefonów komórkowych oraz innych urządzeń możliwe stało się określenie miejsca pobytu tych przedmiotów, a co za tym idzie – dzieci lub innych osób mających je przy sobie z dokładnością do kilku metrów. W związku z tym pojawiła się obawa, że jeśli nie wprowadzi się wystarczająco rygorystycznych zabezpieczeń, to nieupoważnione osoby mające złe zamiary mogą wykorzystywać wspomniane technologie do namierzania i śledzenia dzieci. A oto inny przykład – po rozstaniu, które nastąpiło po licznych incydentach przemocy domowej, partner będący sprawcą przemocy będzie mógł ustalić miejsce, w którym schroniła się jego była partnerka i jej dzieci. Wraz z rozwojem nowej generacji internetowych usług lokalizacyjnych, pojawiły się nowe wyzwania związane z bezpieczeństwem i ochroną swobód obywatelskich, a także z ochroną dzieci przed krzywdzeniem.
|
|
