dr Lucyna Kirwil, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej

NOTKA BIOGRAFICZNA

Lucyna_Kirwil.jpgDr Lucyna Kirwil (psycholog) jest adiunktem w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej  w Warszawie. Problematyka jej wykładów i badań koncentruje się na zagadnieniach społecznej psychologii agresji oraz psychologii mediów. Bada wpływ starych i nowych mediów na emocje i zachowanie społeczne dzieci oraz młodzieży, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu przemocy w mediach na rozwój agresji. Jej ostatnie zainteresowania badawcze koncentrują wokół ryzykownych zachowań dzieci i młodzieży w Internecie oraz efektywności rodzicielskich zabiegów chroniących dzieci przed doświadczaniem zagrożeń online.

Dr Lucyna Kirwil jest autorem raportu z badań nad niektórymi negatywnymi skutkami korzystania z Internetu przez dzieci, przygotowanego dla Rzecznika Praw Dziecka. Jest współautorem polskiego systemu znakowania programów telewizyjnych.

Wybrane publikacje:

Does Polish Television Support Socialization of Children and Youth? W: U. Carlsson i C. Von Feilitzen (red.), In the Service of Young People. Studies and Reflections on Media in the Digital Age, Göteborg 2006: Göteborg University, s.137-158

Parental mediation. W: S. Livingstone i L. Haddon (red.), Kids Online, Bristol 2009: The Policy Press, s.199-216 (razem z: M. Garmendia M., C. Garitaonandia i G. Martinez Fernandez)

Parental Mediation of Children's Internet Use In Different European Countries, Journal of Children and Media 2009, t. 3, nr 4, s. 394-409

Why Observing Violence Increases the Risk of Violent Behavior? W: Daniel J. Flannery, Alexander T. Vazsonyi i Irwin D. Waldman (red.), The Cambridge Handbook of Violent Behavior and Aggression, Cambridge 2007: Cambridge University Press, s.545-570 (razem z L.R. Huesmannem)

29 września, środa, 9.00 - 9.20

Sesja plenarna: Projekt EU Kids Online, czyli co mówią wyniki badań?

Program EU Kids Online został podjęty w celu znalezienia lepszego wyjaśnienia społecznych następstw korzystania z Internetu przez dzieci. Swoje cele EU Kids Online realizuje przez analizę badań dostępnych w wielu krajach oraz poprzez własne bezpośrednie badania dzieci w wieku 9-16 lat i ich rodziców, prowadzone równolegle w 25 krajach UE. W referacie przedstawiony zostanie model uwarunkowań bezpiecznego vs. ryzykownego korzystania z Internetu przez dzieci oraz strategia weryfikacji tego modelu w II etapie projektu: jak badania przebiegały oraz co obejmowały wywiady z dziećmi i rodzicami. Druga część referatu posłuży ilustracji, jakie znaczenie mogą mieć uzyskane w przez EU Kids Online wyniki dla wyjaśniania zjawiska bezpiecznego vs. ryzykownego korzystania z Internetu przez dzieci. Przedstawione zostaną wyniki dwu badań kwestionariuszowych nad cechami psychologicznymi podnoszącymi prawdopodobieństwo negatywnych doświadczeń dzieci jako użytkowników Internetu, przeprowadzonych w 2010 roku. Jedno badanie (10-latki i 16-latki) dotyczyło ustalenia sposobów i motywów eksperymentowania z tożsamością online. Drugie badanie (ponad 500 13-latków i 16-latków) miało na celu sprawdzenie związków między kontaktem młodzieży z drastycznymi treściami w Internecie a jej uzależnieniem od Internetu i agresywnością w realnych kontaktach. Wyniki tych badań pokazują, że czynnik rozwoju - wiek i nabywane z wiekiem kompetencje – mają duże znaczenie dla bezpiecznego korzystania z Internetu. Potwierdzają też hipotezę, że ryzykowne zachowanie online wiąże się z aspołecznym zachowaniem offline. Przedstawione zostaną implikacje wyników dla polityki społecznej i praktyki ochrony dzieci przed zagrożeniami internetowymi.