NOTKA BIOGRAFICZNA

dr Sebastian Kawczyński - doktor nauk historycznych (Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego, 2003), MBA (Akademia Leona Koźmińskiego, 2010). Jeden z pomysłodawców i animatorów ruchu antyplagiatowego w Polsce. Prezes zarządu Plagiat.pl Sp. z o. o., współzałożyciel Fundacji im. Augustine’a Jeana Fresnela. Pracował jako nauczyciel akademicki w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego oraz w Gimnazjum i Liceum im. Cecylii Plater-Zyberkówny w Warszawie. Był organizatorem debat oksfordzkich w Stowarzyszeniu Szkoła Liderów oraz koordynatorem projektu Domena Internetowych Repozytoriów Wiedzy w ICM UW. Od czerwca 2003 kieruje pierwszym polskim internetowym serwisem antyplagiatowym.  Autor licznych publikacji prasowych na temat plagiatowania, pracuje nad książką nt. zwalczania plagiatów i procederu pisania prac na zamówienie w szkolnictwie wyższym.

ABSTRAKT

21 września, środa, 12.25 – 12.55

Sesja plenarna: Plagiatowanie a bezpieczeństwo w sieci

Zagrożenia związane z korzystaniem z Internetu mają bardzo różnorodny charakter. Polegają one także na tworzeniu sytuacji sprzyjających naruszaniu norm społecznych. Mogą one występować zarówno w formie „okazji” (jak w przysłowiu „okazja czyni złodzieja”), jak i przybierać znacznie bardziej sugestywną formę presji na takie zachowania.
Przedmiotem prezentacji jest tego rodzaju zjawisko, polegające na omijaniu wymagań szkolnych związanych z samodzielnym przygotowywaniem prac domowych. Praktyką powszechnie funkcjonującą wśród uczniów i studentów w Polsce (i na świecie) jest ściąganie z Internetu gotowych tekstów wypracowań i przedstawianie ich nauczycielom jako własnych. Ich źródłem są zarówno „ściągowe” serwisy internetowe, jak i portale społecznościowe, czy serwisy aukcyjne, wykorzystywane do handlu wypracowaniami. Zdarzają się również sytuacje, w których uczniowie płacą za zamówione przez siebie prace. Oferty dotyczące tego rodzaju usług, jak i informacje, jak z nich skorzystać, są dla internautów w wieku szkolnym nie tylko powszechnie dostępne, lecz także pojawiają się w kontekście generującym presję. Wynika z niego, że zjawisko jest powszechne i akceptowane przez grupę rówieśniczą. Można odnieść wrażenie, że tylko osoby naiwne, słabo znające Internet i mało operatywne nie korzystają z tego rodzaju sposobów na ułatwienie sobie życia. Atmosfera ta jest wzmacniania przez fakt, że stosunkowo niewielu nauczycieli zdaje sobie sprawę z problemu, a jeszcze rzadsze są przypadki aktywnego przeciwdziałania mu. Działań takich nie prowadzi szkoła, jako instytucja, ani tym bardziej system edukacyjny (organy koordynujące działania szkół; MEN, czy kuratoria).
Przedmiotem prezentacji jest również pomysł na ograniczenie problemu i stworzenia podwalin pod bezpieczną sieć w tym obszarze – system antyplagiatowy oparty na internetowym systemie informatycznym, sprawdzony w szkolnictwie wyższym.