NOTKA BIOGRAFICZNA

Profesor Julia Davidson kierowała wieloma projektami badawczymi dotyczącymi kryminologii i wymiaru sprawiedliwości i znana jest z pracy z przestępcami seksualnymi i małoletnimi ofiarami przemocy seksualnej, a ostatnio skupiła się na zagadnieniach wykorzystywania dzieci w Internecie i bezpieczeństwa online. W ciągu ostatnich 20 lat kierowała projektami naukowymi, badając zbrodnie, przestępstwa z użyciem przemocy i na tle seksualnym, pracując bezpośrednio ze sprawcami, a także policją, prokuraturą i kuratorami. Posiada szerokie doświadczenie w badaniach funkcjonowania nowych przepisów i rozwiązań. Jest zastępcą dyrektora nowo utworzonego Centrum Badań nad Wykorzystywaniem i Traumą (Centre Abuse and Trauma Studies (CATS). Obecnie współkieruje pierwszym finansowanym przez UE badaniem internetowych przestępców skazanych za uwodzenie dzieci w Internecie (finansowane przez program Komisji Europejskiej Safer Internet ). W projekcie biorą udział partnerzy z Włoch, Norwegii i Belgii. Profesor Davidson prowadziła także badania dla policji obszaru metropolitalnego Londynu, organizacji Crimestoppers i CEOP oraz dla Brytyjskiego Biuro Audytu (National Audit Office) mające na celu analizę bezpieczeństwa dzieci w Internecie, a niedawno ukończyła raport na temat stanu bezpieczeństwa internetowego w Królestwie Bahrajnu (Davidson i Martellozzo, 2010). Profesor Davidson współpracuje z mediami i publikuje artykuły w dziedzinie bezpieczeństwa Internetu, jest autorką 4 książek i wielu artykułów naukowych. Odgrywa aktywną rolę w kluczowych brytyjskich komitetach i jest doradcą wielu organizacji międzynarodowych, takich jak UNICEF, Komisja Wyroków USA i amerykański Departament Sprawiedliwości. Profesor Davidson pracuje obecnie z Wydziałem Technologii Informatycznych Narodów Zjednoczonych w celu opracowania narzędzi bezpieczeństwa w Internecie, aby umożliwić krajom rozwijającym się ustanowienie krajowych ram prawnych i wypracowanie praktyki interwencji. W maju 2010 została  honorowym pracownikiem naukowym Royal Holloway University w Londonie, jest także pracownikiem Wyższej Akademii Edukacji. Udziela regularnych porad eksperckich w zakresie prawa karnego w mediach, a ostatnio pracowała przy produkcji filmów dokumentalnych dla BBC i ITN (pracowała też z  ITV Evening, ITV News Channel, BBC News Channel, BBC Radio Four Woman’s Hour, BBC Five Live Radio, BBC 2, BBC Northern Ireland i Sky News).

ABSTRAKT

20 września, wtorek, 12.15-12.35

Sesja plenarna: Uwodzenie w Internecie – zrozumieć zachowanie sprawców i wiktymizację dzieci

Prezentacja bazuje na wnioskach z badań Komisji Europejskiej (finansowanych w ramach programu Safer Internet), który zakończą się w grudniu 2011 roku, wyniki będą uwzględnione w kontekście szerszego materiału badawczego. Prezentacja będzie koncentrować się na zachowaniach przestępców internetowych oraz na istocie zjawiska wiktymizacji dzieci.

Badanie miało następujące cele:
- opisać zachowania zarówno przestępców, którzy uwodzą dzieci w Internecie, jak i młodych ludzi, którzy są uwodzeni i zbadać różnice w każdej grupie (np. w demografii, cechach psychicznych behawioralnych) oraz to, jak różnice te mogą wpływać na popełnienie przestępstwa
- opisać w jaki sposób technologie teleinformatyczne są używane w celu ułatwienia procesu uwodzenia dzieci
- poszerzyć obecny niski poziom wiedzy na temat sposobu, w jaki młodzi ludzie stają się ofiarami nadużyć on-line
- w znacznym stopniu przyczynić się do rozwoju świadomości edukacyjnej i prewencyjnych inicjatyw skierowanych do rodziców i młodzieży.

Aby osiągnąć te cele, projekt składał się z trzech oddzielnych, ale powiązanych ze sobą etapów.  Pierwszy etap to faza analityczna, które obejmowała przegląd akt policyjnych, wywiady z kluczowymi ekspertami działającymi na rzecz zapobiegania uwodzeniu on-line oraz przegląd literatury przedmiotu. Etap drugi to właściwe badania terenowe i analiza pogłębionych wywiadów z ludźmi, którzy zostali skazani za uwodzenie dzieci w Internecie. Ten etap został zakończony we wszystkich krajach partnerskich projektu. Trzeci etap rozpoczął się obecnie i obejmuje rozpowszechnianie wyników poprzez cykl warsztatów w całej Europie dla decydentów, pedagogów, nauczycieli, rodziców i młodzieży, aby w znaczący sposób przyczynić się do rozwoju świadomości i stworzenia edukacyjnych inicjatyw profilaktycznych.

Z wywiadów ze sprawcami oraz z bezpośrednich badań młodzieży (Davidson, 2009, 2010) jednoznacznie wynika, że większość dzieci i nastolatków jest odporna na próby uwodzenia on-line. Jednakże, ci młodzi ludzie, którzy wydawali się być podatni na działania sprawców wykazywali szereg czynników ryzyka takich jak: samotność, niska samoocena, zachowanie samookaleczające, rozpad rodziny, a także przypadki wykorzystania seksualnego przez innych sprawców. Analiza relacji sprawców dotyczących ich kontaktów z młodzieżą pokazuje jasno, że kompleksowe podejście do problemu uwodzenia dzieci w Internecie musi uwzględniać zrozumienie interakcji pomiędzy sprawcą, środowiskiem on-line i osobami młodymi.